درسهاي زندگي
در زندگي درسهايي خواهيم آموخت و در اين مدرسه هر روز فرصت داريم تا بياموزيم. يک درس ممکن است از اشکال مختلف نمودار شود و آنقدر اين درس تکرار مي شود تا زماني که ما بياموزيم و ياد بگيريم و وقتي آموختيم مي توان به سراغ درس بعدي رفت. تجربه هاي حاصل از شکست بخش مهم اين روند هست ولي هر چه هست درس گرفتن است. آدمهايي که در اين مدرسه رفت و آمد دارند معلم هايي هستند که چون آينه ما  خود را مي بينيم. اگر خصلتي را در ديگري دوست داريم و يا متنفر هستيم آن خصلت يادآور خود ما مي باشد. يادگيري هرگز پاياني ندارد.
اگر ياد بگيريم با انتقاد و سرزنش زندگي کنيم مي آموزيم ايراد گير باشيم.
اگر ياد بگيريم با دشمني و خصومت زندگي کنيم مي آموزيم بجنگيم.
اگر ياد بگيريم با ترس زندگي کنيم مي آموزيم بيمناک باشيم.
اگر ياد بگيريم با حسرت زندگي کنيم مي آموزيم هميشه براي خود متاسف باشيم.
اگر ياد بگيريم با شناخت زندگي کنيم مي آموزيم که هدف داشته باشيم.
اگر ياد بگيريم با شکيبايي زندگي کنيم مي آموزيم که صبور باشيم.
اگر ياد بگيريم با دوستي زندگي کنيم مي آموزيم که جهان براي
 زندگي کردن جاي خوبي است.

پس براي قدم در مدرسه زندگي خود را با روحيه خوب و بدون هر نفرت و انزجار آماده کنيم تا خوب بياموزيم تا بهترين فارغ التحصيل باشيم.